There is the sun

Zonlicht op bestelling. Renaat Braem wilde met Sint-Maartensdal een sociale leefgemeenschap creëren bestaande uit gelijke wooneenheden. Ondanks deze idealistische ideeën is er een fundamentele ongelijkheid tussen alle appartementen: enkel de helft geniet van direct zonlicht. Blok B1 krijgt ‘s ochtends vroeg een klein streepje licht, en dit bovendien enkel in de zomer. 

Ief Spincemaille wilde met het kunstwerk ‘There is the Sun’ hierop in 2012 een antwoord bieden, en was tegelijkertijd een eerbetoon aan de idealistische ideeën van Renaat Braem. Om dit sociale/architecturale probleem op te lossen, plaatste hij drie beweegbare spiegels die de zon de hele dag lang naar één punt reflecteerden. Via een eenvoudige website (www.thereisthesun.be) kon je als bewoner je huisnummer ingeven en het tijdstip waarop je zon wilde hebben in je appartement.  

There is the sun werd gelauwerd met een Honorary Mention op Ars Electronica (Linz/Austria), verkreeg een nominatie voor de Henry Van De Velde Awards, en het werk werd op verschillende plaatsen gepresenteerd (Hong Kong, Linz, Rotterdam, …). Samen met Stad Leuven, Youtopia, Stuk, KU Leuven en Werktank worden deze spiegels voor een periode van vijf jaar terug aan de bewoners geschonken. 

There is the sun was één van de eerste projecten waarmee Spincemaille resoluut atelier en museum achter zich liet. Tussen 2011 en 2018 werkte hij als kunstenaar over langere periodes in en met een fietsenfabriek, gevangenis, verschillende buurten, een abdij, … waarbij hij vaak als semi-bewoner op deze locaties verbleef. Spincemaille zoekt met zijn werk steevast nieuwe contexten op en experimenteert met de condities van het maken en tonen van kunst.  

In het kader van (Let yourself) fall, de luca Biënnale die Spincemaille in de Abdij Keizersberg cureerde, vatte Rudy Laermans deze praktijk gevat samen onder de titel locatie/kunst. “Anders dan de meeste locatiekunst is locatie/kunst niet bang voor ‘het buiten’ van de niet-kunst (…) Centraal staat het opzoeken van een nieuw tijdelijk onderkomen waarin de identiteit van én de kunstenaar, én die van de meegebrachte objecten als kunstwerken, helemaal niet langer vanzelf spreekt en een nieuwe positie dialogisch moet worden onderhandeld. Spincemailles artistieke praktijk draait kortom rond ‘uit handen geven’, zichzelf en het eigen werk riskeren met het oog op het creëren van een potentieel aan nieuwe ontmoetings- of gebruiksmogelijkheden.“

 

Spincemaille betrekt een co-working space met 9 andere makers in Batiment A, aan de voet van Sint-Maartensdal. Alfalfa was zo gastvrij hun internetverbinding te delen zodat de spiegels verbonden zijn met het internet.